நிறம் மாறாத பூவாக...

உரு மாறிப்போன
உன் கட்டான
முக அழகின்
ஒட்டாத புருவத்தில்
முன் வழிதவறிய
பயணத்தின்
ஒற்றை முகவரி
ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது

காத்திரமான திருப்பத்தில்
காத்திருந்த
என் விருப்பத்தை
விளக்கிச் சொல்ல
எதுவும்
விளங்காதது போன்ற
உன் நடிப்பில்
என் இதயச்சுவரில்
எத்தனை வெடிப்புக்கள்..

காலத்தை இடம் மாற்றிக்
கடனெடுத்து தடம் பதித்த
கால் தடங்கள்
கானலாய் உருவெடுத்த
உன் உள்ளத்து
எண்ணங்கள்
கருவறுத்துக்
கோணலாய்
கீறியே முடித்தது....

அதையறியாத
உன் சிரிப்பிற்குள்
ஓழிந்திருந்த
என் அத்தனை
தோல்விகளும்
வேதனை தாங்காமல்
வெளி நடப்பு
செய்தாலும்
ஒலியின்றி
என் மனம்
இன்னும்
அங்குதான்
ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது.

வாடிப் போனாலும்
இன்னும்
நிறம் மாறாத பூவாக...
அருள் நிலா வாசன்.
03.01.2016                                         .